Dear ~ Rita'

ในที่สุดวันคริสต์มาสที่เราชอบก็มาถึงอีกครั้ง ..ไม่รู้สิทำไมถึงชอบวันคริสต์มาสจัง? ..ชอบหิมะนินา ถึงจะไม่เคยได้สัมผัสพายุหิมะเลยก็เหอ  

ช่วงนี้วุ่นๆนะ ..และก็เหงาๆด้วยสิ

 ทำให้คิดถึงอ้วนอยู่บ่อยๆ ..แอบร้องไห้บ้างบางครั้งที่นึกถึงเรื่องราวระหว่างเรา ..อยากได้อ้วนคืนมา..

ส่วน Piraporn ..ก็ยังมีความสุขกับพี่โอ๋เหมือนเดิม.. แต่..เดียร์ก็ยังรักพี่โป้งนะคะ ถึงจะไม่มีวันที่พี่โป้งหันมามองเดียร์เลย

พี่โป้งแสนดี ..ใครๆที่อยู่ใกล้พี่โป้ง ก็ต้องหลงรักพี่โป้งทั้งนั้นล่ะ ..อาร์ตก็เหมือนกัน อาร์ตนี่โคดๆของความน่ารักเลยล่ะ ..ถ้าสมมติว่า อาร์ตชอบผู้หญิงนะ อาร์ตนี่แหละใช่เลย..เหมาะจะเป็นเพื่อนสุดๆ อิอิ ..ก็เราคิดกะอาร์ตแค่นี้เองนิ..

แต่พี่โป้งเป็นพี่ชายคนพิเศษ ..เราอยากกอด อยากหอมแก้มพี่โป้งจัง ..แต่มันก็คงจะเป็นได้แค่ความฝันนะจ๊ะ..

น่าจะอีกไม่นานน๊า..พี่โป้งก็คงจะแต่งงานไปกะพี่โอ๋แระ ..เพราะตอนนี้อายุของ Piraporn ก็ปาเข้าไปไม่น้อยแล้วนา คริ คริ ^0^ ..ถึงพี่โป้งจะยังดูหน้าเด็กก็เหอะ (มะค่อยอยากชมเลยคนใจร้ายคนเนี้ย! แต่ในเมื่อพี่โป้งแกดี ก็ต้องสมยอมชมแกซะหน่อย ..แต่แอบชมแบบลับหลังละกันนะ)

ใจหายจังถ้ามะได้ support พี่โป้งแล้ว.. เรื่อง Emcore & Intel ก็ต้องดูกันต่อไป ..เฮ้ออ

แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ..เดียร์ก็คงไปสิงสถิตย์ที่อื่นแล้วล่ะค่ะพี่คะ ..อยากเปลี่ยนงานว้อย! ..ช้ำใจเห็นคู่รักของ Piraporn..

พี่โป้งบ้า.. ขอไปอยู่เป็น SW Eng ด้วยก็มะได้! ..ใจร้าย!..

เฮอะ.. คนบร้า!!

ไม่อยากอยู่ด้วยก็ได้.. หาบริษัทอื่นก็ได้ว๊า :'(

วันนี้พี่โป้งทำเราร้องไห้จนได้ ..ถึงจะเคยโดนพี่โป้งว่าเรื่องที่เราตื๊อเค้ามา 2 ครั้งแล้วก็เหอะ แต่เราก็ยังไม่เคยร้องไห้เลย..

แต่วันนี้ ..ถูกกดดันเรื่องงานบ้าบอปริ๊นลาเบลมากพออยู่แล้ว ..แล้วพี่โป้งก็เข้ามาที่ห้องพร้อมกะอาร์ท ..แล้วก่อนเดินจากไป พี่โป้งก็ว่าว่า "เด๋วให้ดาไอทีซะเลย ที่ทำผิด" ..คือเดียร์มะได้โกรธที่พี่โป้งบอกจะให้ดานะ (เพราะเดียร์ไม่ค่อยรู้ว่าดาคืออะไร) แต่มันรู้สึกหดหู่มากกว่า เพราะพี่โป้งทำเสียงดุเหมือนคนอื่นคนไกลกัน ..จำได้ค่ะ ว่าเราไม่เคยเป็นมากกว่าคนที่ต้องโคงานกันชั่วครั้งชั่วคราวเลย...

ตั้งแต่ทำงานมา เดียร์ไม่เคยร้องไห้ & ต้องน้อยใจกะใครแบบนี้เลย ..

พี่โป้งใจร้ายที่สุด!

วันนี้ไม่ได้คุยกะพี่โป้งซ้ากคำ ..เห็นแค่เดินแว๊บๆอยู่แถวๆโต๊ะพี่เจ๋ง ..ฮึ! ก็ดี เดียร์จะได้ไม่ต้องโดนว่าอีก!

ไม่อยากคุยกะพี่โป้งอีกแล้ว! ..อยากจะรับ SW Eng มากนักก็รีบๆรับเข้ามาเลย..

พี่โป้งจะได้เลิกคุยกะเดียร์ไปทั้งชาติได้เลยไง..

วันนี้เราไม่สบาย ตื่นมาอ้วกแต่เช้าเลยอ่ะ แต่ตอนบ่าย เราก็ยังไปทำงานนะ เพราะต้องพรีเซ้นต์โปรเจคอินเทลที่ฝั่งโชคชัยนิ

วันนี้ก็เลย เหมือนโลกทั้งโลกไม่มีพี่โป้งอยู่เลย ..พี่โป้งก็ไม่โทรหาเราเลย (จริงๆแล้ว ไม่โทรมาหลายวันแล้วล่ะ)

พี่โป้งบ้า!.. บ้าที่สุด!

หลายครั้งแล้วนะที่ไม่เคยตอบเมลล์เราเลย ..ทีหน้าทีหลังพี่โป้งก็ไม่ต้องส่งเมลล์มาแล้ว!!

วันนี้วันศุกร์ ..เราก็ไปทำงานปกติ แต่ก็ยังรู้สึกอยากอ้วกอยู่นะ แล้วตอนเที่ยงนี่เองที่ทุกอย่างคลี่คลาย ..นั่นคือมันเริ่มต้นของวันมามากนะเอง ^^" ..ดีเลย จะได้ฤกษ์ใช้ของที่แอบจิ๊กมาจากเครื่องบินของ Emirate ซักที อิอิ

วันนี้ก็เหมือนเดิมจ้ะ นั่นคือ เรามะได้คุยกะ Piraporn เลย

..ดีแล้วล่ะ ..หรือป่าวนะ?

คนบ้า! ..ส่งเมลล์ไป ก็ไม่เคยตอบเลย!

ไม่อยากตอบก็ไม่ต้องตอบ!

ทีหลังก็ไม่ต้องคุยกันด้วยเลยละกัน!

ทั้งโกรธ ทั้งงอน ทั้งน้อยใจ.. คนบ้า!!

เบื่อจะตายแล้ว line นี้..

เอาแต่ใจกันทั้งนั้น ..สงสาร SW Eng ในอนาคตของ line นี้ยิ่งนัก..

ถึงคุณ Piraporn ที่เป็นหัวหน้า เธอจะใจดีก็เหอะ ..แต่เธอก็ชอบบ่นนาาา! อิอิ

ล้อเล่น.. ถึงตอนนี้เราจะทั้งโกรธ ทั้งงอน ทั้งน้อยใจพี่โป้งก็เหอะ ..แต่ก็ต้องยอมรับในความ very nice ของ he จริงๆอ่ะ ..ถึงบางครั้งเธอจะกวนตรีนไปไม่น้อยก็เหอะ ก็จงทำใจและคิดซะว่า "ให้โอกาสลุงได้ระบายอารมณ์บ้างก็ดีนะ.."

เดียร์รักพี่โป้งนะคะ

ก็ยังไม่เคยได้คุยกะพี่โป้งเหมือนเดิม..

ฮึ! ก็ดีแล้วล่ะ ..ก็ให้มันเป็นแบบนี้ตลอดไป ..จะพยายามไม่คิดถึงอีกแล้ว คนบ้า คนใจร้าย

เกลียด เกลียดพี่โป้งที่สุด!

อยากลาออก จะได้ไม่ต้องทนคิดถึงอีก.. ไม่ต้องเจ็บปวดเหมือนทุกวันนี้..